Taxi

Donderdagavond meldde de website van het weekblad Knack dat er in Zuid-Afrika twintig doden zijn gevallen bij een botsing tussen twee taxi's. Volgens het bericht zouden de Zuid-Afrikaanse taxi's een "nogal gevaarlijke rijstijl" hebben.

Dat de rijstijl van de Zuid-Afrikaanse taxi's lichtjes anders is dan de rijstijl bij ons kan ik beamen. Vijf jaar geleden heb ik zelf een ritje in zo'n taxi gemaakt.

Halverwege onze reis deed onze bus het in het midden van een woestijngebied plots niet meer. Gelukkig kon de buschauffeur hem oplappen zodat we tot op onze bestemming raakten. Maar de volgende dag moest de bus toch naar de garage.

Nadat we afgezet werden aan een struisvogelboerderij, waar wij genoten van een aantal activiteiten en een heerlijke maaltijd, werd onze bus onder handen genomen. De bedoeling was dat hij klaar zou zijn tegen de avond, wanneer wij moesten terugkeren naar onze jeugdherberg. 

Zoals dat gaat in Afrika, was de bus niet op tijd klaar.

Geen nood, er werden taxi's gebeld. Toen we even laten de vier rammelkasten zagen, die onze groep van iets meer dan veertig mensen naar de jeugdherberg moesten voeren, slikten we eens. Uiteindelijk besloten we toch dat we er ons aan gingen wagen.

Met z'n elven propten we ons in een taxi voor zes. Twee vooraan naast de chauffeur, vijf op de brede achterste bank en vier op een iets kleiner bankje. Gelukkig sloot bij ons de deur. Bij een andere taxi was dat namelijk niet het geval.

Je zou denken dat de chauffeur zijn snelheid aanpast aan de staat van zijn wagen en vooral aan de hoeveelheid passagiers die hij vervoert. Niet dus. Tegen een ongelooflijke snelheid raasden we terug naar de stad. Om de minuut werden we helemaal door elkaar geschud, want ook een vering had de taxi niet.

Ondanks de gevaarlijke en misschien wel dankzij de oncomfortabele situatie hebben we ons kostelijk geamuseerd in die taxi. Het is voorlopig dan ook een van de meest gedenkwaardige autoritten uit mijn leven. 

Maar wij kwamen dan ook allemaal heelhuids aan in onze jeugdherberg ...