Meditatief intermezzo

In zijn essay "Why I Blog" heeft Andrew Sullivan zijn ideeën over bloggen neergeschreven.

Volgens die ideeën lijk ik voorlopig vooral veel fout te doen op mijn blog. Zo vindt Sullivan dat een "blog [...] not so much daily writing as hourly writing [is]". Ik raak voorlopig niet aan een dagelijkse post voor mijn blog, laat staan dat ik om het uur een bericht zou kunnen posten. Verder denk ik blijkbaar ook veel te lang na voor ik iets post. Sullivan hecht dan ook vooral belang aan kwantiteit, terwijl ik eerder probeer om kwaliteit voorop te stellen.

Toch zijn er ook een aantal zaken uit het essay waarin ik mij kan vinden.

I remember first grappling with what to put on my blog. [...] As I used it to post columns or links to books or old essays, it occurred to me that I could also post new writing—writing that could even be exclusive to the blog. But what?

De 'waarover'-vraag is er ook één die ik me stel. Vrij snel had ik besloten om deze blog aan Zuid-Afrika te wijden, maar het blijft moeilijk om de stap naar een concreet onderwerp te zetten. Vaak vraag ik me af: 'Is dit wel fijn om te lezen?', 'Zijn ook andere mensen geïnteresseerd in Botha of Moholoholo?' Het is enigszins geruststellend om te lezen dat ook een routinier als Sullivan ooit met de 'waarover'-vraag geworsteld heeft.

 But the superficiality masked considerable depth—greater depth, from one perspective, than the traditional media could offer. The reason was a single technological innovation: the hyperlink.

Ook hier heeft Sullivan een punt. Een link kunnen leggen naar andere websites laat je toe dingen anders te benaderen. Ook geeft het je de mogelijkheid om meer context aan te reiken aan je lezers. Als ze willen, kunnen ze de hyperlinks gebruiken om gemakkelijk aan meer informatie over een onderwerp te raken. Zo kan je hen op weg zetten nieuwe dingen te ontdekken. Dat is dan ook wat ik hier op mijn manier probeer te doen: jullie laten kennis maken met Zuid-Afrika ...